آنچه كه با آن فرستاده شده‌ايد كافريم . ( 91 ) . سوره سباء ، آيه 31 : آنان كه ناتوان شمرده شدند به آنان كه برترىجوئى كردند مىگويند اگر شما نبوديد ما مؤمن مىبوديم . ( 92 ) . مگر آن كس از فقراء كه خداوند او را مخذول نموده يا آن كس از ثروتمندان كه خداوند او را موفّق ساخته است . ( 93 ) . سوره اعراف ، آيات 75 و 76 : اشخاص سرشناسى كه از قوم او كبر ورزيدند به آنان كه ناتوان شمرده شدند ، به كسانى از ايشان كه ايمان آوردند ، گفتند آيا شما مىدانيد كه صالح فرستاده‌اى از جانب پروردگار است ؟ گفتند ما به آنچه او بدان فرستاده شده است مؤمن مىباشيم . كسانى كه كبر ورزيدند گفتند ما به آنچه شما بدان ايمان آورديد كافريم . ( 94 ) . سوره هود ، آيه 27 : سرشناسان قوم او كه كافر گشتند گفتند ما تو را نديديم كه جز اشخاص فرومايه در به دو امر تو را پيروى نمايند . ( 95 ) . كلينى ، اصول كافى ، كتاب الايمان و الكفر ، باب فى قلّة عدد المؤمنين ، حديث 1 : مؤمن از گوگرد سرخ نايابتر است . ( 96 ) . كلينى ، اصول كافى ، كتاب الايمان و الكفر ، باب فى قلّة عدد المؤمنين ، حديث 1 : مؤمن كميابتر از گوگرد سرخ است . ( 97 ) . مجلسى ، بحار ، كتاب الامامه ، باب انّهم ( ع ) سخر لهم السحاب ، حديث 5 ، ج 27 ، ص 33 . ( 98 ) . سيد رضى ، نهج البلاغه ، قصار الحكم ، حكمت 207 . ( 99 ) . مجاز پلى است به سوى حقيقت . ( 100 ) . سوره احزاب ، آيه 6 : پيامبر سزاوارتر است به مؤمنين از خودشان . ( 101 ) . فاضل دربندى ، اسرار الشّهادة ، المقدمة الثانية ، التذييل الثانى ، ص 53 . ( 102 ) . سوره بقره ، آيه 207 : و آن كس از مردم كه جانش را در قبال خشنودى الهى مىفروشد . ( 103 ) . سوره نساء ، آيه 59 : اى مؤمنان ، از خداوند و از رسولش و فرماندارانتان اطاعت كنيد . ( 104 ) . مجلسى ، بحار ، تاريخ امير المؤمنين ( ع ) ، باب انّ فيه ( ع ) خصال الانبياء ، فى المفردات ، ج 29 ، ص 84 . ( 105 ) . سوره مؤمنون ، آيه 14 : آفرين بر بهترين آفرينندگان . ( 106 ) . منزّه است آن خدائى كه هر چيز را در جاى مناسبش قرار داد . ( 107 ) . ابن سينا ، الشفاء ، الهيّات ، المقالة العاشره ، الفصل الخامس ، ص 455 . ( 108 ) . . ( 109 ) . مجلسى ، تحفة الزائر ، باب سوّم ، فصل سوّم ، زيارت ششم ، ص 95 . ( 110 ) . فيض ، كلمات مكنونه ، كلمة فيها اشارة الى معنى الفناء فى اللّه و البقاء باللّه : بندهء من همواره با نافله‌ها و كارهاى مستحبّ به من تقرّب مىجويد تا اينكه او را دوست مىدارم پس چون او را دوست دارم گوش او مىشوم كه با آن مىشنود . ( 111 ) . شيخ صدوق ، من لا يحضره الفقيه ، باب النوادر و هو آخر ابواب الكتاب ، باب المواعظ الموجزه ، ص